« پس چرا هنگامى كه جان به گلوگاه مىرسد ( توانائى بازگرداندن آن را نداريد ) و شما در اين حال نظاره مىكنيد ( و كارى از دست‌تان ساخته نيست ) و ما از شما به او نزديكتريم ، ولى نمىبينيد . اگر هرگز ( در برابر اعمالتان ) جزا داده نمىشويد ، پس آن روح را بازگردانيد اگر راست مىگوئيد ! » . در آيه ديگر آمده است : ( قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ) « 1 » « بگو : اين مرگى كه از آن فرار مىكنيد سرانجام با شما ملاقات خواهد كرد ، سپس به سوى كسى كه داناى پنهان و آشكار است بازگردانده مىشويد ، آنگاه شما را از آنچه انجام مىداديد خبر مىدهد . » آنچه بطور جدى براى انسان مفيد مىباشد ، ياد آور شدن مرگ و كار كردن براى زندگى است و شايد اين سخن ، بتواند موضع آيين اسلام را در قبال مرگ ، براى ما بيان كند . پس بايد به انسان گفت : اى انسان تو كه هميشه به سوى خدا در حال حركت و تكاپو هستى و سرانجام هم خدا را ملاقات مىكنى ، پس بايد ملاقات پروردگارت را غايت و هدف قرار دهى و از كوشش و تلاش توأم با رنج و زحمت ، به عنوان يك وسيله استفاده نمايى و مرگ را پلى به سوى آخرت خود قرار دهى و براى زندگى اخروى خود توشه‌اى از پيش بفرستى تا فردا جزء كسانى نباشى كه مىگويند : ( . . . يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي ) « 2 » .

--> ( 1 ) - سورهء جمعه ، آيهء 8 . ( 2 ) - سورهء فجر ، آيهء 14 .